متن آهنگ
- ساعت ثانيه وار رها تو قافيه ها
- امد به باقى راه واسه گوش تو ساقى ناب
- پيرامون حاشيه پر پيام تو قافيه گم
- اماده راهى عمق يه استعداد ذاتى بمب
- ولى چى بگم بشه ملكه ی ذهنى كه پر خش و تركه
- بگم همه چى خوبه كلكه مرهم زخم تو نمكه
- رنگ ميره به تيرگى سكوت عميق اپيدمى
- بذار نمک و بريزن و الا بعد
- اين شبا سپيده نى نه
- چشم و بستم تو اوج فكر
- چشم من بازه پشت پلک
- ميشينم كنج ذهن به انتظار يه معجزه
- كله به رقم گرم يک صفر عقب گرد
- همينو نمه ميرم تا اونجايى كه دست خواب يهو يقم كرد
- ولى ديگه نميذارم كه بازم بگذره چک ميزنم خوابم بپره
- عجيب اينه هر چقدر كه حالم بد تره كارم بهتره
- اونى كه تا طلوع آفتاب بيداره كم ميخوابم چون خواب خواب مياره
- از در و ديوار خونه داستان ميباره
- آشنا و بيگانه واسه داشته هات ميخوانت
- نگاهم به اون گوشه دكمه يه لكه خون روشه
- برو فشارش بده شهر و با حرفات باز به چالش بكش
- تو نگاه تو يه چوب خشک بى آب و خاک ولى رو به رشد
- نگاه ميكنم به دور وبرم ميكروفن و نميگيرم توی مشت
- من آسمان و سقفم ميبينم پای كار تو خلوت ميشينم
- تازه ها رو تو دفتر ميچينم واژگانو رو كلت ميگيرم
- جنگ نرم مگه نه فكت رپ فک لق
- متفكرم خشكه حنجرم پشت پنجرم
- دند نرم كاسبا چهارچوبو و قالبا غريب و آشنا
- من رو خاک ريز باورام وايستادم
- دند نرم كاسبا چهارچوبو و قالبا غريب و آشنا
- من رو خاک ريز باورام وايستادم
- جای خون مى لوله سم نون و ميكشى از ميون سنگ
- جالب اينه كه چه ببری ببازی بلدن بگن ميدونستم
- تنه ی دشمن طعنه ی دوست جا خالى ميدم من همه ی روز
- اين ماجرا ادامه داره تا زمانى كه بشى آفتاب لبه ی گور
- هر روز بى حس تر پر ايده ولى بى بستر
- مگه ميشه تو بتونى جا بدی تموم آب دريا رو تو استخر
- عصبى لبريز حرارت نميگم انگيزه ندارم
- وقتى كه هنر و زمين زدن من بايد از دست و پاش سنگ ريزه دررم
- در حال عبور از گله گوش های مريض و عفونت كرده
دیدگاهها
هنوز دیدگاهی ثبت نشده است.